این تنها و فقط تنها خداست که می ماند...
.
.
.
باقی مجازیند...
.
.
.
مقاصدشان را انباشه بر کوله پشتیشان، هم دوشت می شوند...
.
.
.
حتی اگر کرور کرور یاریگر، همپایت شوند باز...
.
.
.
تو همانطور تنهای تنهایی که از مادر زاده شدی و می میری!
پ.ن:
کرختم...
+
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم بهمن 1387ساعت 18:52 توسط سینا
|